انسان عالم صغیر است و عالم انسان کبیر

امروز درباره آرای ملاصدرا مطالعه می کردم و در اسرار الایات جمله عجیبی دیدم که ((انسان عالم صغیر است و عالم انسان کبیر است…)) از این جمله در نیمه شعبان اینچنین می توان فهمید که انسان کبیر می تواند در عالم محسوسات و معقولات به اذن الله تصرف کند..و صاحب امر و عصر و دردانه هستی شود..یادگار و استمرار انبیا شود..امتداد نورالله گردد… از این رو حضرت صاحب الامر در درجه نخست و اصحاب و یاران آشکار و پنهان ایشان در درجه بعد محور و مدار هستی و وجود هستند.. همه باید تلاش کنند حول این مدار با عمل بی ادعا چرخیده و طواف کنند تا به حلقه ای بالاتر صعود کنند و متصف به اخلاق و فضایل و مقامات حمیده شوند و ساکن مقام خلیفه اللهی شوند و به مقام منیع حضرت صاحب الامر نزدیک شوند و شگفت آور این که این صعود بیرونی توام با صعود حقیقی درونی و استکمال انسانی و قرب الهی است… مهدویت با چنین قرائتی چنین نقش بی نظیری در حیات و زیست – جهان انسانها ایفا می کند..از این رو ظهور یک اتفاق و حادثه نیست بلکه پایان یک فرایند است. مشتاقان ظهور در هر لحظه مسوولیت دارند و هر روز به ظهور و در مرتبه والاتر به قیامت نزدیک تر می شوند…بی سبب نیست که شب نیمه شعبان از شبهای قدر است… زیرا می توان به قدر مقدر نزدیک شد و نقشه راه تکامل را یافت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مهمترین مطالب

آخرین مطالب

پربیننده‌ترین مطالب

بایگانی شمسی

لیست پخش