امروز

دوشنبه, ۲۸ آبان , ۱۳۹۷

  ساعت

۲۱:۱۷ بعد از ظهر

سایز متن   /

درسهای ارکستر سمفونیک برای حکمرانی
*****
امشب در تالار رودکی برای دومین بار مستمع و بیننده ارکستر سمفونیک تهران بودم . با قطعاتی زیبا از اشتراوس (اورتور خفاش )و چایکوفسکی (رومئو و ژولیت ) به رهبری بابک کاظمی
ارکستر سمفونیک برای من بعنوان دانشجوی علم سیاست همیشه جذاب بوده و هست و دلایل جذابیت ان عبارت است از :
رهبر و نوازندگان را مانند حکومت تصور کنید که تلاش می کنند تماشاگران یعنی مردم را راضی کنند زیرا مردم پول می دهند تا از هنر ( بخوانید نتیجه سیاست ورزی) لذت ببرند
همه نوازندگان یک رنگ و هم صدا هستند هر چند سازهای متفاوت می نوازند همه طبق نقشه و برنامه و نت واحد می نوازند کسی حق تک روی و رفتار سلیقه ای ندارد انطور می نوازد که از قبل تعیین شده است همه در خدمت ارکستر هستند و کسی حق خود شیرینی ندارد بین همه نوازندگان تقسیم کار شده و کسی در کار دیگری دخالت نمی کند همه طبق نت می نوازند و هر چند رهبر در بالای سن ایستاده اما نگاهها متوجه نت است نه رهبر و فقط گاهی که نت جواب نمی دهد حضور رهبر راهگشاست رهبر خود از بهترین نوازندگان است نوازندگان شامل زن و مرد و پیر و جوان هستند و لی هم نوازها کنار هم می نشینند تماشاگران ناظر همه نواختن ها و نوازنده ها هستند کسی پشت پرده نیست و همه چیز شفاف است و همه برنامه قابل پیش بینی است و از اتفاق و حادثه و اضطراب خبری نیست در نهایت و در نتیجه این هم نوازی ها تماشاگران احساس رضایت و ارامش می کنند نه رهبر ارکستر و هیچ کدام از نوازندگان حرف نمی زنند فقط و فقط وظیفه حرفه ای خود را انجام می دهند و به تشویق مردم ادای احترام می کنند و از همه مهمتر مخاطب موسیقی ارکسترال ذهن و اندیشه و تفکر مردم است و احساسات کمتر مخاطب قرار می گیرد
حالا متوجه شدید چرا در جامعه ما ارکستر سمفونیک این مقدار در انزوا و حاشیه است ؟و در جوامع پیشرفته این مقدار مورد علاقه و توجه است
@amirdabirimehr

0
اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

دیدگاه بگذارید

avatar

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی