امروز

سه شنبه, ۶ خرداد , ۱۳۹۹

  ساعت

۱۰:۴۶ قبل از ظهر

سایز متن   /

فیلم سینمایی بانو ساخته داریوش مهرجویی فیلسوف سینمای ایران در سال ۱۳۷۰ است یعنی ۲۹ سال قبل . دیدن این فیلم برای جامعه شناسان مانند خواندن کتابهای انتونی گیدنز ضروری است . مهرجویی در این اثر درخشان تاریخ سینمای ایران در آن زمان با ذکاوت ودور اندیشی تمایز گذاری جذابی در طبقه ای از جامعه ای انجام داده است و نسبت به غفلت از این تمایز هشدار داده است . غفلتی که گاهی از سر دلسوزی است مانند ترحم مریم بانو و گاهی از سر بغض و نفرت است مانند عصبانیت شمسی خانوم.
چقدر تفاوت است بین انسانها ، اقشار و طبقات مستضعف و ندار از نوع اصیل و ابرومند ؛ نجیب ؛ صبور ؛ شریف؛ محترم ؛ صاحب عزت و مناعت طبع ؛ با ادب ؛ شاکر و پاکدست (که در این فیلم شیرین و کرمعلی نماینده بخشی از این قشرهستند) با انسانها و اقشارگشنه و گدا ؛ حریص و بی چشم رو ؛ فرصت طلب و کژدست ؛ گستاخ و مفت خور و قدر نشناس و بی ریشه و ادب . (که در این فیلم قربان سالاربا بازی مرحوم انتظامی و هاجر با بازی گوهر خبر اندیش نماینده این تیپ اجتماعی هستند )
این دو گروه هیچ شباهتی به هم ندارند جز بی پولی و نداری و نهایت ساده لوحی و بلاهت این است این شباهت را ببینیم و آن همه تفاوت را نبینیم .
همانطور که قشر تهیدست اول باید قدر ببینند و حق بر زمین مانده و بلعیده شده انها ادا شود قشر فرودست دوم یک تهدید بزرگ برای نظم جامعه است زیر این جماعت غربتی ماب اگر به قدرت و ثروت و موقعیت دست پیدا کند تعادل و تناسب جامعه از بین می رود. بلایی که بر سر جامعه ایران در سه دهه پیش امد و پیامد ان شیوع این همه شکاف طبقاتی در اقتصاد و شیوع ابتذال در فرهنگ و هنر است . ای کاش ان زمان فریاد هنرمندانه مهرجویی شنیده می شد

0
اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

دیدگاه بگذارید

avatar

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی