امروز

سه شنبه, ۶ خرداد , ۱۳۹۹

  ساعت

۱۰:۱۱ قبل از ظهر

سایز متن   /


امروز از جانب همکاران اموزشی و پژوهشی و دانشجویان عزیزم در این ۱۴ سالی که لیاقت اموزگاری در دانشگاه داشته ام پیام های پر مهری دریافت کردم و این همه من را بر ان داشت در تجلیل از معلمین ام چند سطری بنویسم.
در زمانه ای زندگی می کنیم که همه ارزشها و کمالات و ادب و اخلاق در حاشیه ملاحظه کاری و مصلحت سنجی ها کم رنگ و حتی بی رنگ شده است.انسانها اصالت ندارند و در حاشیه قدرت و ثروت زندگی می کنند حتی داوری ها و انتخاب های انها نیز متاثر از این بت ها و خدایان دوران جدید شده است . حتی در تجلیل و یادکرد معلمین خود نیز وجدان بی وجدان جمعی ادم ها را به سانسور و گزینش سوق می دهد گویی برای تجلیل از معلمین هم باید از ارباب بی مروت قدرت اجازه گرفت . اما معلمان بزرگوارمان چیز دیگری به ما اموختند و ان ازادگی و قدرشناسی بود. معلم کسی است که در مقطعی یا مقاطعی از زندگی بر فکر و اندیشه و روح ما تاثیر ماندگار گذاشته اند چه مستقیم و حضوری و چه غیر مستقیم . به گذشته که می نگرم در سه حوزه ای که همیشه اسیمه سرانه دانش اموز و دانشجو بوده ام استادان و معلمینی داشته ام که نمی توانم تاثیر انها را بر ذهن و زبان و اندیشه ام انکار کنم .حضورو نفس برخی را درک کرده ام و از خرمن دانش و ابهت شخصیت برخی غیر حضوری تلمذ کرده ام . مشی و فکر و سویه های انان یکسان نیست و جالب است بدانید به برخی از این اموزگاران نقدهای جدی داشته و دارم اما این نقدها از شان معلمی انها نمی کاهد . در استانه روز معلم بر خود لازم می دانم در برابر تک تک این معلمین عالی مقام سر تعظیم فرود اورده و سپاسگزار دانش و اخلاق وحکمت انها باشم .برای رفتگانشان علو درجات و برای باقی ماندگان عزت و صحت مسالت می کنم .این انتخاب به معنای انکار مقام و نقش دیگر معلمین عزیزم نیست بلکه در مقام تحدید و احصا ست . سه حوزه دانش اموختگی ام عبارتند از :
۱- علوم سیاسی و جامعه شناسی که استادان برگزیده ام در این حوزه عبارتند از :دکتر علی اکبر امینی که ما را با ریشه های فکری و تاریخی مان پیوند داد ؛دکتر حسین بشیریه که عبارت با سواد بودن و افتادگی را توامان به من اموخت ، دکتر حسین سیف زاده که شهامت تشکیک در بدیهیات و نواوری های شناختی را به من اموخت . دکتر احمد نقیب زاده که رابطه فلسفه و جامعه شناسی و علوم سیاسی را از او اموختم و دکتر فرهنگ رجایی که تمثال یک حکیم سیاست شناس در دوران معاصر است .
۲- دین و فلسفه و اخلاق :
سرکار خانم کیهانی که الفبای انسانیت را از او اموختیم و استاد سید سعید سعید معلم عربی وقران و خوش نویسی ام در دوران کودکی که با قوه بصیرت ؛ انگیزه کسب دانش را هر روز در جانم می نشاند . امام خمینی بواسطه حضور فراگیری که شخصیت او در حیات ما در دهه ۶۰ داشت و شیفتگی عجیبی که به کاریزمای او و توکل بی مثالش به عالم غیب داشتیم . استاد مرتضی مطهری که تجسم حکمت اسلامی و روحانیت مسئول و متعد وشجاع بود ، دکتر علی شریعتی که روش تفکر برای تغییر جهان را از او اموختیم ، عبدالکریم سروش که علی رغم حاشیه های سیاسی اش ما را با جهان فریبای مثنوی اشنا و دین پژوهی اشنا ساخت ، علامه طباطبایی که اسوه اخلاق و عرفان و مفسر کبیر قران بود ، دکتر اسلامی ندوشن که ایران دوستی از دریچه ادبیات از از او اموختیم و استاد مصطفی ملکیان که فرزانه ای بی بدیل در جامعیت علوم انسانی است وطبقه بندی دانسته ها را از او می اموزیم و النهایه استاد جوادی املی که مظهر کامل حکیم سنت گرا و مفسر نوگراست.
۳- ارتباطات و رسانه :
مرحوم مجتبی جبل عاملی که معلم نخست من در ورود به وادی رسانه بود
مرحوم حسین قندی که هم نشینی و هم صحبتی با او شوق روزنامه نگاری و خبرنگاری را درمن بیدار کرد.
دکترمحسنیان راد که حکیم بی مانند علم ارتباطات است و در بومی سازی و کاربردی ساختن این دانش نقش بی بدیلی دارد
و دکتر یونس شکر خواه عزیز که محل تجمیع و تلاقی اخلاق و دانش و مسئولیت و صفاست.

0
اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

دیدگاه بگذارید

avatar

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی