امیر دبیریمهر، مدیرعامل موسسه علمی مطالعات و بررسیهای سیاسی و رسانهای اندیشه و قلم، اصرار و ابرام مرکز تحقیقات صداوسیما را بر برخورداری این سازمان از مخاطب ۷۰ درصدی، شوخی با آمار برای به دست آوردن عدد تعیین شده در بودجه ۱۴۰۵ میداند و میپرسد اگر چنین نیست، تناقض میان این اصرار و ابرام را با عملکرد وحید جلیلی، قائممقائم رئیس صداوسیما که «اهمیت قشری خاص و بیاهمیتی مخاطب عام» برایش بر کسی پوشیده نیست، چهطور میتوان حل کرد؟!
نرگس کیانی: ادعای برخورداری صداوسیما از مخاطب ۷۰ درصدی، چند ماهی هست که ورد زبان محسن شاکرینژاد، رئیس مرکز تحقیقات این سازمان شده است. او این ادعا را در ماههای اخیر در گفتوگوهای متعددش با رسانهها، بارها تکرار کرده است. ازجمله مهرماه سال جاری در گفتوگو با تسنیم یا اوایل دیماه در نشست خبری مرکز تحقیقات. این ادعا همچنین با ادبیاتی متفاوت بارها از سوی پیمان جبلی مورد تایید قرار گرفته است. مثلا آذرماه ۱۴۰۴ در حاشیه آیین نکوداشت هفته پژوهش که گفت: «اگر کسانی هستند که از شنیدن این جمله که نزدیک به ۷۰ درصد مردم جامعه مخاطب رسانه ملی هستند ناراحت میشوند، بگذارید در غم و ناراحتی باقی بمانند!»
آنطور که امیر دبیریمهر، مدیرعامل موسسه علمی مطالعات و بررسیهای سیاسی و رسانهای اندیشه و قلم، در گفتوگو با خبرآنلاین میگوید نظرسنجیهای مرکز تحقیقات صداوسیما، هم گرفتار اشکالات روششناسی است و هم به حاشیه رفتن کیفیت زیر سایه کمیت. او با بیان این که «نظرسنجی در مورد عملکرد صداوسیما، نباید توسط مرکزی زیرمجموعه این سازمان انجام شود» میگوید: «درواقع منطقی است که شما از نتایج تحقیقات این مرکز هیچگاه به این نتیجه نرسید که صداوسیما با افت مخاطب مواجه است. چنانچه به عنوان مثال، از مراکز نظرسنجی دولتی نیز انتظار نمیرود که خروجیشان نشاندهنده ضعف عملکرد قوه مجرییه باشد.» او در مورد «به حاشیه رفتن کیفیت زیر سایه کمیت» هم میافزاید: «طبیعی است که جامعه از شنیدن اعداد و ارقام مربوط به مخاطبان تلویزیون متعجب شود و سوالش این باشد که چنین چیزی چهطور امکانپذیر است؟! چراکه تجربه زیسته و مشاهدات میدانیاش را قابل اعتمادتر از نتایج مرکز تحقیقات میداند.» تجربهای که براساس آن مدتهاست مخاطب رادیو و تلویزیون نیست و صرفا برای دقایقی به کانالگردی در تلویزیون میپردازد.
اما این کانالگردی هم ظاهرا به حساب مخاطب بودن گذاشته و به معیار مرکز تحقیقات تبدیل شده است؛ طوری که هر کس ۱۵ دقیقه در روز شبکههای مختلف صداوسیما را نگاه کند -حتی اگر فقط از آنها رد بشود- مخاطب محسوب میشود. در چنین شرایطی ظاهرا بهکل فراموش شده است که به جای توسل به این ۱۵ دقیقهها، باید آمار مخاطبان برنامهها و شبکهها اعلام و مسئله «تداوم» در آمارها لحاظ شود. در نهایت، چنانچه دبیریمهر میگوید ادعای برخورداری صداوسیما از مخاطب ۷۰ درصدی، ظاهرا بیشتر مسئلهای سیاسی برای به دست آوردن عدد تعیین شده در بودجه ۱۴۰۵ است؛ ابزاری برای قانع کردن مجلس تا با افزایش حدودا ۲۰ درصدی بودجه این سازمان نسبت به سال جاری و رسیدن آن به بیش از ۳۳ هزار میلیارد تومان مخالفت نکند.
ادامه گفتنگو را در لینک زیر بخوانید
