نوروز مانند همه ایین ها و سنت های اصیل و ریشه دار ایرانیان ٬ پیام اور مانایی و پایایی و پیروزی ملت سربلند و صبور سرافراز و با فرهنگ ایران است . ملتی که همواره در روزگاران از رنج ها گنج ساخته و درختان افتخارات او از زمین دردها قد برافراشته اند. سالی که گذشت یعنی سال ۱۴۰۴ سراسر فراز و نشیب و مملو از حوادث تراژیک و غمبار بود. بسیاری از هموطنان مان با سلایق و گرایشها و باورهای متفاوت اما در راه ارمانهای اصیل این ملت مانند ازادی و استقلال در هماورد با دژخیمان و دیو سیرتان زمان جان شیرین شان را پیشکش شرافت ملی کردند و هنوز هم شجاعانه برای حفظ ایران و عزت ملی جانفشانی می کنند و در تکاپو هستند و ما سوگوار رفتگان و دل نگران ماندگان هستیم . اما با نگاه به گذشته ودرازنای تاریخ پر غرورمان ٬ در نوروز ۱۴۰۵ مملو از نور و امید هستیم که این مصیبت ها و از دست دادن ها و فقدان ها و ویرانی ها و رنج و درد ها٬ راهی نوین و غرور افرین پیش روی ما می گشاید تا باز هم به ایرانی بودن خودمان و پرورش یافتن در این خاک و فرهنگ و آیین و تبار افتخار کنیم و امیدوار باشیم که رسالیان پیش رو در این خاک پاک برای شکوفایی انسانیت جشنواره ها برپا کنیم وغمها را به باد بسپاریم.
از خداوند عالم و قادر و مدبر و مهربان و حکیم و پروردگار عالمیان و تکیه گاه همیشگی ام و یار دیرین خستگی هایم در سخت ترین زمانها ٬ در این اخرین لحظات ماه مبارک رمضان و در استانه نوروز می خواهم سال نو را برای ایرانیان سالی سراسر از پیروزی و ارامش و سربلندی و افتخار و رفاه و ازادی و معنویت وصلح و شادمانی قرار دهد .
امیر دبیری مهر
۲۹ اسفند ۱۴۰۴
تهران
