اسلایدر / مهمترین مطالبیادداشت‌ها و مقالات شخصی

چرا دولتهای توتالیتر دشمن طبقه متوسط هستند

چرا دولتهای توتالیتر دشمن طبقه متوسط هستند و دنبال افزایش جمعیت دیگر گروه‌های اجتماعی هستند ؟ ایا عدد و کمیت جمعیتی مهم است؟

امیر دبیری مهر

برخی حکومت‌ها گاهی برای جبران زوال مشروعیت سیاسی،  به عدد ها و کمیت انسانها نیاز مبرم پیدا می کنند. گاهی تراکم جمعیتی استعداد قدرت نمایی بالایی دارد و می تواند بسیاری از کمبودها و ضعف ها را رفو کند.
به عبارت دیگر دولتها گاهی نیازمند پایگاه طبقاتی توده ای و گسترده  می شوند حتی اگر این طبقه فاقد انسجام و هویت و آگاهی باشد‌ بنابراین افزایش زاد و ولد در  این بخش از جامعه هر چند موجب فلاکت بیشتر این گروه‌ها می شود اما برای دولتهای توتالیتر یا تمامت خواه مطلوب است زیرا می توانند با پروپاگاندا و تطمیع بر روی موج انسانی آنها سوار شوند و سیاهی لشگر حامیان حکومتی بسازند هر چند در دوران عسرت و بی پولی  دولتهای توتالیتر ، همین طبقات مانند بومرنگ علیه دولتها فعال شده و موج اول اعتراضات خشن ضد حکومتی هستند و جرقه جنبش گرسنگان را روشن می کنند.
بر خلاف طبقه متوسط که اعضای ان در مصرف کالاهای مادی و معنوی شباهت زیادی با هم دارند مثلا همدیگر را در رستوران ها، کافه ها ، سینما و تاتر، در انتخاب نوع پوشش و سلیقه خوراکی و موسیقیایی و فرهنگی پیدا می کنند؛ طبقه توده ای و اتمیستی فقط در فلاکت و فقر و بدبختی احساس مشترک دارند از این رو زندگانی از هم جدایی داشته و میزان اصطکاک اجتماعی و تنش های فیمابین آنها نیز بسیار زیاد است ( آمارهای رسمی بزه کاری این واقعیت را نشان می دهد)  زیرا احساس همبستگی اجتماعی ندارد به نوعی خود را رها شده می دانند و جز در پیوندهای قومی هیچ نوع احساس پیوندی با هم ندارند. در این شرایط هر گونه توجه و عنایتی از جانب حکومت‌ها حتی از نوع ترحم برانگیز آن ،  می تواند موجب سر سپردگی انها به قدرت و سرویس دهی مقطعی ایشان به دولتها  شود. این گروه اجتماعی حاضر است در ازای تامین نیازهای اولیه خود مانند دریافت کالابرگ ، مجوز ساخت و ساز در زمین های غصبی …از جانب حکومت، به درخواست‌های دراز مدت دولت مانند افزایش زاد و ولد پاسخ مثبت دهد بدون اینکه به تبعات ویرانگر این اقدام برای متولدین اگاه باشد. تولد کودکانی که تغذیه مناسب ندارند، فضای مناسب برای زندگی ، تفریح ، تحصیل و ورزش ندارند ، فرصت اشتعال مولد برای انها فراهم نیست نه تنها نعمت نیست بلکه عین نقمت و خیانت علیه این بی گناهان است . کاری که طبقه متوسط به جهت آگاهی و دانش و روشن بینی از ان امتناع می کند و خود را در قبال اینده متولدین مسوول می داند و البته گاهی هم بواسطه روشنگری های دانشوران از اهداف پنهان دولتها آگاه شده و رفتاری خلاف خواسته حکومت انجام می دهد.
همین تقابل هاست که دولتهای توتالیتر را از طبقه متوسط بیزار می کند و سیاست های گوناگون را برای تضعیف این طبقه بکار می گیرد. همه متعلقات به طبقه متوسط هم از نظر دولتهای توتالیتر مطرود و منفور می شود مانند فضای مجازی ، مطبوعات و رسانه های مستقل، اینترنت، روشنفکران ، منتقدین، تعامل با جهان ، سفر به خارج ،کافه نشینی ، تاتر و سینما و موسیقی، شادی و سبک زندگی مستقل از هنجارهای رسمی…این فضاها و موقعیت ها همواره موجب انسجام و آگاهی بیشتر طبقه متوسط می شود چیزی که دولتهای توتالیتر  از ان هراس دارند و آن را بر نمی تابند توتالیترها شیفته مردمانی از هم گسیخته ، نامنسجم ، رو در روی هم، گرفتار در حوایج مادی و چشم دوخته به الطاف ملوکانه حکومت هستند و با هر چه رنگ و بوی استقلال و عزت و احترام و کرامت انسانی بدهد در ستیز هستند زیرا شهروند مستقل و آگاه و مطالبه گر نه بازی می خورد و نه باج می دهد و نه بخاطر سیر کردن شکم خود منافع عمومی را قربانی می کند.

https://t.me/andishkadeye_kherad

دکتر امیر دبیری‌مهر

امیر دبیری مهر متولد 1356 در تهران، دانش اموخته علوم سیاسی در مقطع دکتری است و از سال 1374 تا کنون در حوزه‌های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای به پژوهش و تدریس مشغول است. وی تا کنون پژوهش‌ها، مقالات، سخنرانی‌ها و گفتگوهای مطبوعاتی و رادیویی - تلویزیونی متعددی انجام داده است که دسترسی به برخی از آنها از طریق درگاه اینترنتی اندیشکده خرد میسر شده است. ریاست انجمن اندیشه و قلم از جمله مسئولیت‌هایی است که این عضو پیوسته انجمن علوم سیاسی ایران هم اینک عهده‌دار آن است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × 2 =

دکمه بازگشت به بالا