اسلایدر / مهمترین مطالب

نسلی که دیده نشد

چه عواملی نسل جوان و نوجوان را به خیابان‌ها کشاند؟

گزارش تفصیلی مجله تجارت فردا دریاره حضور تسل نوجوان و جوان در اعتراضات دی ماه و گفتگو با امیر دپیری مهر
مشروح گزارش و مصاحبه را در  لینک زیر بخوانید
https://www.tejaratefarda.com/fa/tiny/news-51275
نیمکت‌نشینان
در این بخش از گزارش، با مشورت امیر دبیری‌مهر، جامعه‌شناس سیاسی و رئیس انجمن اندیشه و قلم، به این پرسش پاسخ می‌دهیم که پایین آمدن سن اعتراض، چه عواقبی به‌دنبال دارد، چرا نسل‌های نوجوان درگیر کشمکش‌های خیابانی شده‌اند و نسل نوجوان معترض، چه آینده‌ای پیش‌رو دارد؟
او می‌گوید: زمانی که تعاریف و روایت‌های کلیشه‌ای و یکدست از یک جامعه کثرت‌گرای متنوع ارائه می‌دهیم تبعات بسیار ناگواری در شرایط خاص پیدا می‌کند. نسل جدید دنیاهای بسیار متفاوتی و سبک زندگی متفاوتی دارند. آنها درنتیجه رشدیافتگی، به سبک زندگی‌های یکدیگر هم احترام می‌گذارند و درعین‌حال انتظار دارند سبک زندگی آنها و متفاوت بودنشان هم به رسمیت شناخته شود. این مسائل در نسل‌های گذشته بسیار کمرنگ‌تر بود.‌ آنها بیشتر دنبال همرنگی و همسویی بودند. این نسل اما اصلاً شبیه نسل گذشته نیست و هویت و تمایز خود را در تفاوت جست‌وجو می‌کند. به همین خاطر از متفاوت زندگی کردن و متفاوت اندیشیدن و رفتار کردن،‌ نه‌تنها ابایی ندارد،‌ بلکه با آن احساس هویت می‌کند. اما حاکمیت و روایت صاحبان قدرت همیشه نادیده گرفتن این واقعیت اجتماعی در ایران بوده است.
دبیری‌مهر می‌افزاید: مسئولان عادت دارند یک تعریف کلیشه‌ای خاص از این نسل ارائه بدهند؛‌ مثلاً بگویند همه جوانان و نوجوانان کشور ما انقلابی‌اند یا در مراسم اعتکاف شرکت می‌کنند؛ تعمیم‌های شعارگونه، این نسل را وازده می‌کند. آنها از خود می‌پرسند اینها چه می‌گویند؟ دغدغه و خواسته‌های من چیز دیگری است. پس اینها مرا نمی‌بینند. این نسل گفت‌وگوها و مونولوگ‌های خاص خود را دارد. درنتیجه شروع به ایجاد کلونی‌ها و ارتباطات خاص خود می‌کند. البته این موضوع در قالب یک خشم درونی نیز در او وجود دارد. این موضوع را باید به‌عنوان اصل جامعه‌شناختی بپذیریم که هر وقت هر طیفی یا گروهی، در جامعه نادیده گرفته شود و به رسمیت شناخته نشود،‌ نسبت به جریان قالب اجتماعی دچار خشم می‌شود و این خشم را به شیوه خودش نشان خواهد داد.
این جامعه‌شناس سیاسی می‌افزاید: زمانی که فضایی برای اعتراض فراهم می‌شود،‌ این نسل فرصت پیدا می‌کند تا خشم خود را بروز دهد. هرچند من معتقدم این نسل اعتراض خود را هنوز در قالب شعار و اعتراضات نشان می‌دهد و اصلاً به خشونت متوسل نشده است. کسانی که در این روزها بیرون بودند دیدند که نسل جوان صرفاً در خیابان حضور پیدا کردند و شعار دادند. آنها می‌گویند شما زمین بازی درست کردید که اساساً من در این زمین بازی نیستم و مشارکت داده نمی‌شوم، پس بگذارید ما یک زمین بازی درست کنیم که خودمان در آن بازی کنیم. این موضوع یک واقعیت است و نمی‌دانم چرا عده‌ای نمی‌خواهند آن را ببینند و درک کنند. این شرایط وقتی ایجاد می‌شود،‌ این گروه‌ها بیشتر از همه در میدان هستند و در کمال تاسف، بیشترین خسارت را هم متحمل می‌شوند. دغدغه شخصی من این است که چند جوان و نوجوان در این مدت آسیب دیده‌اند؟ این افراد بی‌گناه هستند. کسانی که آرزوهایی داشتند،‌ پر از انرژی‌اند و کشور را برای خودشان می‌دانند. حالا که خسارت دیده‌اند چه کسی پاسخگو است؟ مقصر هم کسی نیست که به آنها آسیب زده، کسی است که به این جمعیت زمین بازی نداده است. نسل نوجوان و جوان ما بسیار ناراحت است و نمی‌دانم چرا مسئولان این موضوع را درک نمی‌کنند! جوانانی که در مراسم مذهبی شرکت می‌کنند هم جوان کشور ما هستند اما نه اینکه فقط این گروه. تقلیل دادن یک جامعه بزرگ به یک قشر، جفای بزرگی به ملت و مملکت است.

دکتر امیر دبیری‌مهر

امیر دبیری مهر متولد 1356 در تهران، دانش اموخته علوم سیاسی در مقطع دکتری است و از سال 1374 تا کنون در حوزه‌های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای به پژوهش و تدریس مشغول است. وی تا کنون پژوهش‌ها، مقالات، سخنرانی‌ها و گفتگوهای مطبوعاتی و رادیویی - تلویزیونی متعددی انجام داده است که دسترسی به برخی از آنها از طریق درگاه اینترنتی اندیشکده خرد میسر شده است. ریاست انجمن اندیشه و قلم از جمله مسئولیت‌هایی است که این عضو پیوسته انجمن علوم سیاسی ایران هم اینک عهده‌دار آن است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 + 18 =

دکمه بازگشت به بالا