اسلایدر / مهمترین مطالب

جنگ رسانه ای و استفاده از تیرکمان علیه بمب اتم

امیر دبیری مهر
تصور کنید در یک میدان نظامی انبارهای نظامی مملو از مهمات و اسلحه و تجهیزات پیشرفته باشد و جنگی با دشمن مجهز و بی رحم و متجاوز و مهاجم درگرفته اما فرماندهان میدان به سربازان  اجازه نمی دهند از این سلاح ها استفاده شود و توصیه می کنند با تیرکمان سنگی به سوی دشمن تیر پرتاب کنید زیرا این فرماندهان از بچگی با تیرکمان مانوس بودند!  شما اسم این استراتژی را چه می گذارید ؟ حماقت یا خیانت؟
 همین مثال الان در حوزه جنگ رسانه ای در  کشور قابل مشاهده است . جنگی تمام عیار به یک ملت و مردمی ۹۰ میلیونی تحمیل شده اما رسانه های رسمی و برخودار از سیم کارتهای سفید و اینترنت بین الملل و دسترسی به سوژه ها و اطلاعات  بویژه صداوسیما بجای استفاده ازهمه ظرفیتهای ملی و قومی و محلی و سلیقه ای و سیاسی و فرهنگی و هنری در تولید محتواهای گوناگون ٬  فقط و فقط به بخش کوچکی از جامعه تکیه کرده و در مخاطب شناسی هم دچار همین خطای استراتژیک شده و فقط برای ذایقه بخش کوچکی از جامعه محتوا تولید می کنند. احتمالا برای این کم کاری هم ملاحظات نهادهای نظامی و امنیتی را بهانه قرار می دهند که با مبتنی بر سالها تجربه مدیریت رسانه عرض می کنم مسموع نیست .یکی از مصداق ها را  می گویم تا جای هیچ شبهه ای باقی نماند. این روزها هر وقت رادیو یا تلویزیون را روشن کنید یک مداح محترمی درحال رجز خوانی است که انشاالله ماجور باشد اما مطلوب نیست و سوال اینجاست ایا همه ظرفیتهای شورانگیز و حماسی کشور منحصر به مداحی آن از نوع تجمعات شبانه  است ؟ طبق کدام مطالعه و نظر سنجی ۹۰ میلیون ایرانی از مداحی اثر می پذیرند؟ ایا درهمین تجمعات  شبانه که فی نفسه اقدام موثری است از همه ظرفیتهای اجتماعی استفاده شده ؟ قطعا خیر. بدیهی است بخشی از جامعه از رسانه مداحی متاثر هستند اما یقینا ترانه ایران ای سرای امید شجریان طرفداران بیشتری در پهنه ایران زمین دارد و شورو شوق وطن دوستانه بیشتری در مردم بر می انگیزد.  اما رسانه ها بعلت تسلط جریان فکری و عقیدتی خاصی چون خودشان  اهل هیات هستند و با مداحان رفاقت و رابطه خوبی دارند همان سلیقه را می خواهند به همه کشور با این همه تنوع سلیقه تحمیل کنند و مشکل اینجاست که این تصمیم در شرایط جنگی نه تنها مطلوب نیست بلکه خطرناک است و استعداد وحدت ملی را تهدید می کند .
یک خطای شناختی و تحلیلی جدی هم وجود دارد که این تصمیم گیران رسانه ای ٬ جنگ جاری را علیه جمهوری اسلامی تفسیر می کنند نه جنگ علیه ایران و بر همین اساس محتوای منطبق با گفتمان هنری مد نظر نظام طراحی و تولید می کنند در حالی که از نظر من جنگ جاری ابعادی وسیع تر دارد و با استمرار آن مشخص شده که علیه ایران و مردم ایران است  و جمهوری اسلامی خاکریز اول است . نتیجه این خطای راهبردی این شده که مخاطب با رسانه های رسمی احساس بیگانگی می کند و برای ارضای احساسات وطن دوستانه خود به دنبال محتوای دیگری می گردد و با کمال تاسف بخاطر قطع اینترنت بخش زیادی از این استعداد وطن دوستی و دشمن ستیزی سرکوب می شود.
باری فرهنگ و هنر ایران زمین انقدر غنی و مملو از ذخایر موسیقیایی و ترانه ای و اسطوره ای و نقاشی و مجسمه و نشانه است که می تواند وحدت ملی را در هر زمانی تقویت کند بویژه در شرایط جنگی و علیه دشمن . اما انچه امروز  می بینیم استفاده از تیرکمان سنگی علیه بمب اتمی در جنگ رسانه ای است و تصور می کنیم می توانیم با ارسال پارازیت و فیلترینگ و پیامک هشدار و تهدید ٬ دشمن مکار و مجهز و فریبکار را شکست دهیم . غافل از اینکه در نبرد رسانه ای بهترین دفاع حمله است و حمله یعنی تولید محتوای انبوه اثرگذار با رویکردی جامع و مبتنی بر سعه صدر .
پی نوشت ۱: در جنگ رسانه ای  اقدامات پدافندی هم  لازم است که سالها پیش در کتاب عملیات روانی در جمهوری اسلامی : اقدامات افندی و پدافندی بطور مشروح در باره انها بحث کردم و افسوس که در بایگانی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام خاک می خورد
پی نوشت ۲: در شرایط جنگی این روزها بخاطر عملکرد رسانه ای کشور خون دل می خورم وبخاطر مصالح ملی  با استخوان در گلو از بیان همه چیز پرهیز می کنم اما بیان راهکارهای سازنده و یاری دهنده به کشور راضروری می دانم. انشالله بعد از جنگ به شرط حیات خواهم گفت که عملکرد رسانه ای کشور چقدر فاجعه بار بود که نتیجه ان میدان داری چند شبهه رسانه و  شبکه غیر حرفه ای جنگ طلب و حامی ترور در فضای افکارعمومی مردم شد

دکتر امیر دبیری‌مهر

امیر دبیری مهر متولد 1356 در تهران، دانش اموخته علوم سیاسی در مقطع دکتری است و از سال 1374 تا کنون در حوزه‌های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای به پژوهش و تدریس مشغول است. وی تا کنون پژوهش‌ها، مقالات، سخنرانی‌ها و گفتگوهای مطبوعاتی و رادیویی - تلویزیونی متعددی انجام داده است که دسترسی به برخی از آنها از طریق درگاه اینترنتی اندیشکده خرد میسر شده است. ریاست انجمن اندیشه و قلم از جمله مسئولیت‌هایی است که این عضو پیوسته انجمن علوم سیاسی ایران هم اینک عهده‌دار آن است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 − دو =

دکمه بازگشت به بالا