مردم در انتظار ارامش و ثبات
مردم ایران بعد از حوادث دردناک دی ماه و شوک ناشی از آن واقعه و سپس وقوع جنگ تحمیلی ۴۰ روزه و جنایات دشمن متجاوز در میناب و لامرد و تهران و اصفهان . دیگر نقاط میهن عزیزمان و به دنبال انها کش و قوس های اتش بس و اغاز مجدد درگیری ها در جنوب و مجادله درباره مذاکره و همزمان با همه این رخدادها تورم سنگین و گرانی کالا ها ، هر روز چشم انتظار هستند که ببینند چه زمانی ارامش و ثبات به کشور باز می گردد و با چراغ در شهر می گردند تا سیگنالهای مثبت از حکومت و نهادهای صاحب قدرت و ثروت برای بهبود اینده دریافت کنند. در چنین فضایی پایان قطعی جنگ و عادی شدن فضای کشور مهمترین خواسته مردمی است که ناظر تحولات کشور هستند و جنجال و اختلاف و حاشیه سازی را بر نمی تابند.
دعواهای ساختگی برخی حلقه های فتنه انگیز حول واژه هایی مثل تسلیم و جنگ طلبی و ایجاد چند دستگی در جامعه ایرانی یک هدف دارد و ان هم ایجاد انحراف در خواسته های به حق مردم است و رسانه های وابسته به این حلقه ها در واقع نمایی این دروغ و فریب ، خیانت بزرگی را مرتکب می شوند زیرا هیچ ایرانی ای جنگ طلب نیست همانطور که هیچ ایرانی ای تن به خواری و ذلت هم نمی دهد و و اهل تسلیم در برابر دشمن نیست و همه عقلا دنبال ارامش و صلح و توسعه ایران هستند. حساب مفسدین فکری و مالی و اخلاقی و سیاسی را نباید به حساب مردم گذاشت که نان حرام و منصب غصبی خود را در اشفتگی و فتنه و اختلاف جستجو می کنند.
اما انچیزی که مانع و بر هم زننده این فضای وحدت است برخی تصمیمات و مواضع کسانی است که متاسفانه به حاکمیت چسبندگی دارند. مثل افراد و رسانه هایی که گاهی حرفهای عجیب و غریب می زنند و تخم ابهام و سرگردانی را در افکار عمومی می کارند. یا تصمیماتی مثل پلمپ کافه ها و محدود سازی ازادی های اجتماعی در این شرایط و امثالهم . کشور در این شرایط به انسجام در تصمیم گیری ها و پمپاژ امید و پرهیز مطلق از مواضع و تصمیمات شاذ و ناراضی ساز نیاز قطعی دارد و در عین حال نهادهای قانونی در برابر هر فرد و نهادی که خلاف این عمل کند نباید اغماض کنند وبا انها تحت هر عنوان و لباسی که فعالیت می کنند باید بعنوان ستون پنجم دشمن برخورد کرد.
