امیر دبیری مهر
دهاتی با روستانشین فرق دارد. می توان روستا نشین بود اما #شهروند بود اما برج نشین بود اما دهاتی بود. شهروند ملتزم به قانون ، حقوق دیگران ونظم است و منافع خود را در طول منافع ملی می نگرد از این رو وطن دوست است و اخلاقی
زندگی می کند چه در شهر چه در روستا چه در بالای شهر چه در جنوب شهر اما دهاتی با غربتی که واژه متضاد شهروند است کسی است قانون گریز ، بی اعتنا به حقوق دیگران ، مثلا زرنگ ، شلخته و بی اعتنا به منافع ملی و بی ادب و فاقد مرزهای اخلاقی است این گونه افراد هم درشهر هستند وهم در روستا
هم در بین فقرا هستند هم در بین اغنیا …انانکه بد رانندگی می کنند، پاشون را از پنجره بیرون می اندازند، زباله از ماشین به بیرون پرت می کنند، در خیابان فحاشی می کنند، در مترو بلند با تلفن حرف می زنند، نیمه شب بوق می زنند، بدنشان بوی بد می دهد، ته سیگار در باغچه ها می اندازند
به دیگران احترام نمی گذارند، از همه طلبکارند، در پیاده رو پارک می کنند، درفضای مجازی به راحتی به دیگران توهین می کنند، به مال و ثروت تفاخر می کنند بدون اینکه به منشا آن توجه کنند ، شاخه درختان را می شکنند ، در کوه و طبیعت زباله می ریزند، به خانمها متلک می اندازند و برای آنها
بوق می زنند و …دهاتی و غربتی هستند. زیرا آداب شهروندی را یا نمی دانند یا رعایت نمی کنند…فرقی نمی کند در برجهای تهران زندگی کنند یا در روستاهای حاشیه ..و بالعکس بقیه شهروندان عزیز ایران زمین که مودب و آراسته و اخلاقی و ملتزم به حقوق دیگران هستند شهروندند چه در شهر چه در روستا
https://t.me/andishkadeye_kherad
